Lieve pa,
Het is alweer een aardige poos geleden, maar ik vond het wel heel bijzonder: samen naar Indonesië. We zijn in Jakarta, Djokjakarta en op Bali geweest. Daar zag ik voor het eerst dat je op reizen in het buitenland ook echt moest werken (ik dacht altijd dat je eigenlijk lekker vakantie aan het vieren was). We voelden ons soms een beetje gek, want iedereen dacht dat ik je vrouw was daar, nou dat vind je als 18-jarige niet bepaald tof. Zelfs elkaars rug insmeren op het strand voelde al wat ongemakkelijk.
Maar ik heb vooral onthouden wat een verrijking het is als je reizen kunt maken en andere culturen ziet, de gekste dingen vallen je op. Zoals wat een dikke knieeën wij hebben naast de Indonesische mensen. En een oude Indonesische mevrouw die Sinterklaas Kapoentje voor ons zong en vertelde dat ze vroeger op school leerde: de Rijn komt bij Lobith ons land binnen……bizar toch? Ook heel mooi: langs het ziekenhuis gekomen waar opa van Wessem geboren is. Het verandert je kijk op de wereld en ik vind het super dat we dat zo hebben meegemaakt samen.
Heerlijk was dat wij allebei een grens hebben aan cultuur opsnuiven. Eén van de laatste avonden hebben we de balkondeuren dichtgedaan voor die eeuwige gamelan muziek. Daarna hebben we lekker een hamburger besteld en een of andere Rocky film op bed gekeken. Geweldig. Ook mooi was dat je mij uitlachte dat ik fruit kocht voor een dollar (je laat je afzetten) en vervolgens zelf een of ander beeld kocht wat toch echt wat duurder was en bij thuiskomst kapot (maar dat was echt origineel, nergens anders te krijgen).
Pa, met al je gekke dingen en je voorliefde voor Bettine Vriesekoop kijken als Liveaid op de televisie is, zodat wij met zijn allen boven gaan kijken en na een kwartier horen: jongens, ik kijk nu ook die muziek hoor…….:) Gefeliciteerd met je 70e en plak er zoals beloofd nog maar 20 achteraan! Kunnen we nog en keer Sint en Piet spelen samen.
Dikke kus, je dochter
