Als je Ben zegt, dan zeg je Curaçao. Deze twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Via Sofie en Hans kwam Ben in aanraking met Curaçao.
Ben kwam met familie in het jaar 1987 voor het eerst naar Curaçao. Ik kan het me als de dag van gister herinneren. De familie Nieuw/Weenink bracht de familie Seijger naar Vaersenbaai, waar er vakantiehuisjes aan zee waren. Daar zouden Ben en zijn familie de vakantie door kunnen brengen. Echter de vakantiehuisjes waren verouderd, en lagen er verlaten bij, en wat mij toen vooral opviel waren de vele libellen die daar huis hielden. Ben was niet blij met zijn vakantieplek, en dacht bij zichzelf: “Dit gaat geen vakantie worden, dus effe aan Marina vragen wat ie ervan vind”. Na een kort dialoog is besloten om verder te kijken naar een andere vakantieplek.
Hieronder een imago van de weekendhuisjes van Vaersenbaai toen Ben en familie er voor het eerst naar toe gingen.
Foto’s hieronder: anno 2013, vakantiehuisjes zijn nu opgedoekt, en kijk wat heden ten dage van Vaersenbaai is geworden!
Zelfs Wietze geeft er zijn show op ‘FamilyDay’
Na lang zoeken en een nachtje Avila Beach Hotel is uiteindelijk gekozen voor ‘The Lions Dive Hotel’. Het hotel was net bezig met de laatste puntjes op de ‘i’ te zetten, niettemin mocht de familie Seijger als een van de eerste gasten worden verwelkomd.
Toen Shell Curaçao had verlaten, werd er gezocht naar projecten ter stimulering van werkgelegenheid en de lokale economie. De ‘Lions Club’ nam het initiatief om een duikershotel op te zetten. Daarom werd het vroeger ook ‘The Lions Dive Hotel’ genoemd, maar tegenwoordig ‘Hotel Lions Dive & Beach Resort’. Het is met name onder Nederlanders één van de populairste hotels op het eiland.
Hieronder een foto van ‘The Lions Dive Hotel’ in aanbouw.
Heel passend werd de Lions Dive naast het Curacao Sea Aquarium gebouwd. In twintig jaar is het hotel uitgegroeid tot een groot resort met vier sterren, maar de sociaal-economische functie heeft Lions Dive niet uit het oog verloren. Ruim tachtig procent van de werknemers is van Curaçaose afkomst, en een deel van de winst wordt nog steeds geïnvesteerd in sociale projecten op het eiland.
Inmiddels is de Lions Dive & Beach Resort er al lang niet meer alleen voor duikers. Onlangs is een vijftig meter lang trainingszwembad aan het strand geopend. Er zijn mountainbikefaciliteiten, een goede sportschool en er liggen plannen voor de bouw van een squashhal. Ook is het resort actief betrokken geweest bij de Amstel Curaçao Race, de Worldcup mountainbike, clinics met Bart Brentjens en ‘Te Land, Ter Zee en in de Lucht’. Het succes van het hotel zorgt er voor dat er regelmatig wordt uitgebreid met kamers en appartementen. Enkele jaren geleden werd op het strand ook de Hemingway Bar geopend: populair bij de hotelgasten maar ook bij de eilandbewoners.
Het mag gezegd worden. Het hotel is de hele familie goed bevallen, en het is nog steeds goed vertoeven daar. Ben en zijn familie zijn Curaçao blijven bezoeken en steevast wordt voor het ‘Lions Dive’ gekozen.
Hieronder foto’s van ‘Hotel Lions Dive Beach Resort zoals het er nu is.
Verder moet niet vergeten worden dat Ben naast een harde werker, een levensgenieter pur sang is. Een plek dat ik nimmer vergeet is ‘The Pub’ in Saliña. Het was in de jaren negentig de plek om er s’avonds te genieten van een drankje en een hapje en al het moois wat er rond liep. Mensen gingen er ook naar toe om er te dansen op de beat, en de disco die toen in de mode was. Tegenwoordig bestaat ‘The Pub’ niet meer en de lokale muziekcultuur is drastisch veranderd. Men danst nu meer op de salsa, de merengue en de bachata, En Roelant die ik als een Curaçaoënaar beschouw, weet er alles van. Enfin, niet iedereen ging er met de beste bedoelingen naar ‘The Pub’, ‘ the place to go out en have fun’. Het is ook de plek voor de marinemannen, immers die zijn er niet alleen om het eiland te beschermen. Na een paar borrels op, kan het soms zijn dat men wat losser wordt met woorden en emoties. Welnu, ik heb het geweten. Ben raakte in een verhitte discussie met een van de marinemannen. Ik dacht bij mezelf: “Mijn hemel, als ik niet snel genoeg reageer, dan gaat het de verkeerde kant op”. Gelukkig genoeg heb ik Ben kunnen bedaren, en kunnen overtuigen om naar het hotel terug te gaan. Wat ik in ieder geval die avond van Ben geleerd heb is dat met Ben niet valt te sollen, maar dat hij tegelijkertijd ook verstandig kan zijn. ‘The Pub’ bestaat niet meer. Het heeft niet meer mogen baten, ook niet onder een andere naam. Het heeft zijn tijd gehad. Hieronder een foto van ‘The Pub’ in de goede jaren.
Het ‘Toen en Nu’ geeft aan dat het om de geschiedenis gaat, met name van de plekken waar Ben op Curaçao is geweest. Het doel van het vak geschiedenis is om de mens bewust te maken dat niets hetzelfde blijft, met andere woorden dat wij moeten leren accepteren dat de tijd dynamisch is, en het zoveel mogelijk moeten leren waarderen. Hopelijk zal Wytse dit beamen; hij is uiteindelijk de historicus.
Ook jouw leven Ben is in tussentijd veranderd, en samen met jou het leven en de gebouwen op Curaçao. Ten goede, maar het is niet anders, soms ook ten slechte. Ik maak me zorgen om jouw gezondheid, omdat ik jou voor eeuwig op Curaçao wil zien genieten. Aan de andere kant bepaal jij jouw eigen leven, en heb je het ook in eigen handen. Het zou niet aan te raden zijn om jou er alsmaar mee lastig te vallen, want zoals het motto van jouw feest het aangeeft: ‘Ben jezelf’. ‘You do it finally your way’, en dat is maar goed ook. Ik zou willen voorstellen dat de eerst volgende keer dat jullie naar Curaçao komen, dat we een dag doorbrengen op de plek waar jullie bijna een trauma van hebben opgelopen. Wellicht dat piloot Heleen je er per helikopter naar toe kan brengen, en dat je met jouw hele familie de ‘Family Day’ kan doorbrengen. Curaçao zoals jij en jouw familie dat hebben geconcludeerd is het familie vakantie – eiland bij uitstek, en ik denk dat jullie ‘Kokomo Beach’ leuk zullen vinden, omdat het voor elk wat wils heeft, het fijn vertoeven is en de bijna naamgenoot van Wytse er een show geeft. Laten we de geschiedenis herhalen, maar dan op de positieve manier.
Namens mij, maar ook de hele familie Nieuw wensen wij jou nog ‘hopi ana mas di bida’. En natuurlijk niet te vergeten Marina, de vrouw in jouw leven die je altijd met goede raad en daad bij staat, want je wordt alleen geboren en zal alleen dood gaan, maar daar tussen in moeten jullie samen er een gelukkig leven met de familie van zien te maken. Dat is jullie aardig gelukt, en Curaçao is zeer blij daar een steentje aan te hebben mogen bijdragen, en is ervan overtuigd dat nog vele jaren te mogen doen!!!
Ben jezelf op Curaçao!!!!
Arthur Nieuw
